เมื่อคืนผมว่า ผมเหงา ตั้งใจขับรถตระเวนหาร้านเหล้านั่งกิน สนุกกับการอ่านชื่อร้าน เล่นๆ ตามทางที่ผ่าน บางร้านก็ตั้งชื่อตามขนบธรรมเนียม ชนิดที่ว่าอ่านปุ๊บรู้ปั๊บว่าผับเพื่อชีวิต คงไม่ต้องยกตัวอย่าง แต่ บางร้านตั้งชื่อท้าทายแบบเดาไม่ถูกว่าจะมาไม้ไหนอาทิ ร้าน“ผลัดกันชง” ผมเดาเอาว่าคนนั่งดื่มต้องชงให้กันเอง ไม่มีเด็กเสริฟ หรือตั้งใจจะหมายถึง ผลัดกัญชง อันว่า กัญชงนั้นคือลูกพี่ของกัญชา แต่คนไม่นิยมนำมาสูบ น่าคิดดี
ผมรู้สึกเอียนๆร้านที่เป็นมุมอับๆ เสียงดัง และแสงทึมทึบ ผมรู้ดีว่า ร้านที่เสียงดัง ทำให้เราสามารถนำจมูกไปทิ่มกกหูสาวๆได้ อย่างมีเหตุมีผล และแสงที่ทึมทึบ ทำให้เราสามารถโอบ กอด ล้วง ควัก ดิ้น เต้น พล่าน หรือ แสดงอาการหลุดๆอย่างอื่นได้โดยไม่น่าเกลียด แต่เชื่อไหมในแสงทึมทึบ เมื่อเช็คบิลล์ขึ้นมา ตาสว่างทุกที...-ฮา
ผมเวียนวนหาอยู่หลายร้าน บางร้านถึงขั้นต้องจอดลงไปเลียบๆเคียงๆ ฟังเสียง แอบมองบรรยากาศ แอบดูชุดพนักงานเสริฟ แอบดูพฤติกรรมแขก แล้วก็ขับรถออกไปท่ามกลางสายตางงงวยของเด็กรับรถ ใช่ครับ ผมเลือก...
มีอยู่ร้านหนึ่ง สะดุดตา ตั้งแต่ขับรถผ่านเมื่อตอนกลางวัน อยู่ติดถนนใหญ่ ชื่อร้าน “สะพานเพลง” โอ ชื่อช่างตรงกับเว็บไซต์เราเลย ก่อนหน้านี้ เคยพบว่ามีผับชื่อนี้มาบ้างแล้ว รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนเคยคุ้น ตั้งใจว่าหากมีโอกาสจะพาตัวเอง ไปนั่งละเลียดบรรยากาศให้ได้...
แต่สำหรับค่ำคืนนี้ ผมเหนื่อยล้ากับการตระเวนหาร้านนั่ง และเกิดอารมณ์โดดเดี่ยว เลยแวะซื้อเบียร์ ๔ กระป๋องพร้อมถั่วสองสามถุง กลับห้องพัก...
รุ่งเช้า ผมขับรถมาธุระอีกจังหวัดหนึ่ง ในใจติดอารมณ์ค้างคาแต่คืน เลยอ่านชื่อร้านเล่น ตามรายทาง ส่วนใหญ่ก็ชื่อซ้ำๆ ใกล้เคียง เดาทางถูก
มาถึงเขตตัวเมือง อีกจังหวัด ก่อนถึงห้างสรรพสินค้าใหญ่ ผมสะดุดตากับชื่อร้านๆ หนึ่ง เล่นเอาสะดุ้ง และเดาทางไม่ถูกเลยทีเดียวเชียวครับ...
ชื่อร้าน นั่นหรือ หจก. สะพานเมา....!?!
ใครเดาทางถูก ก็ลองว่ามา หรือจะไปเดาทางกันที่ร้าน ก็นัดกันล่วงหน้า ผมจะได้ไม่ต้องไปด้วย
