เป็นอย่าง ที่ครูเมธ สะพาน กล่าวถึง คุณตุด นาคอน - ศุภกร วงศ์เมฆ ว่าเป็นนักดนตรีที่มีเสียงร้องเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ สร้างชื่อให้ตนเองด้วยเพลง “แต่ก่อน” ที่มีท่อนร้องนำว่า “มาฟังเรื่องราว ที่พ่อเฒ่าเล่าให้ฟัง....” ตุดเคยร่วมเล่นดนตรีและบันทึกเสียงในงาน “สะพาน” หลายวาระจนยากจะสาธยายได้หมด เป็นคนหนึ่งที่มีน้ำใจต่อวงสะพาน ....
ผมย้อนกลับความทรงจำสีซีเปีย เมื่อแรกพบ นักเพลงคนสำคัญของเมืองนครศรีธรรมราช ผู้นี้ เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมโยกย้ายชีวิตราชการ จากเมืองน่าน กลับสู่เมืองคอน ภูมิลำเนา ในเกือบทุกค่ำคืน ผมเป็นต้องออกบ้าน ตระเวนฟังดนตรีตามผับ ในตัวเมืองนครศรีธรรมราช อาทิร้านคันทรีโฮม ของพี่ชัย “ใบไผ่” ของคุณอ๊อด ผู้ล่วงลับ “ชลธาร” ของพี่ตึ๋ง “คีตาญ” ของน้องไม้ และพรรคพวก ฯลฯ ที่ร้านคีตาญ นั่นเอง ทำให้ผมกับครูเมธ พบคุณตุด เป็นครั้งแรก เขานั่งเล่นกีต้าร์โฟล์คเดี่ยวๆ อยู่ที่นั่น สลับกับวงโฟล์คพื้นบ้านของ น้าวุฒิ น้านก ตระกูลบุรีภักดี ผมยังรำพึงกับครูเมธ ว่า เจ้าตุดนี้ เนื้อเสียงดีไม่ใช่เล่น เสียงหนา มีพลัง ร้องเพลง พงษ์เทพ กระโดนชำนาญจำพวก นกเขาไฟ ลิงทะโมน ฯลฯ ได้ถึงอารมณ์
เมื่อคุณตุดเล่นเสร็จในแต่ละคืน เราจะมานั่งคุยกันเรื่องความคิด เรื่องเพลง เราพบว่า คุณตุดเค้าโครงใบหน้าละม้ายกับครูเมธ แม้ จะไม่หล่อเข้มเท่าครูเมธ แต่ไปในทางเดียวกัน ทั้งสองเลยนับพี่นับน้องกันแต่นั้น เป็นต้นมา และนับว่า เป็นคนเพลง ที่คุยกันถูกคอ (ภาษาใต้ ว่า “โถกรัดดวง”) เป็นช่วงที่ สะพานกำลังวางแผนบันทึกเสียงงานเพลง ชุดแรกพอดี และตุดเอง ก็มีผลงานบันทึกเสียง ร่วมกับเพื่อน ในนาม”ทีปาวลี” และกลับกลายมาเป็น วง”นาคอน” ในตอนหลัง....
เรื่องราวของตุด ในความทรงจำของสะพาน มีมากมาย เขาถนัดเครื่องดนตรีหลายชิ้น ทั้งกลอง กีต้าร์ เบส เพอร์คัสชั่น ฯลฯ ร้องนำ ก็ได้ ร้องประสานก็ดี ไปเวทีคอนเสิร์ตที่ไหน คุณตุดสามารถกระโดดขึ้นเวทีแจมกับเขาได้แทบทุกวง ผมเคยใช้คำว่า “คุณตุด อยู่ทุกหน้าปก” เพราะนอกจากบนเวทีคอนเสิร์ตแล้ว การทำงานเบื้องหลัง ทำเทป ทำซีดีของเพื่อนนักเพลงเมืองคอน และจังหวัดใกล้เคียง เขาก็ปรากฏชื่ออยู่มิได้ขาด เมื่อครั้งที่วง สะพาน ด้ามขวาน นาคอน และผองเพื่อนนักดนตรีชาวใต้ ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตมาลีฮวนน่า แฟนเพลงจะเห็น คุณตุด กับครูเมธ ลากคอกันขึ้นแจมกับวงนั่นวงนี้ และบางงาน คุณตุด อยู่บนเวที ตั้งแต่วงสะพาน วงด้ามขวาน จนถึงวงนาคอน ที่เขาเป็นนักร้องนำ มิหนำซ้ำ ตอนท้ายถ้ามันๆ โดดขึ้นร่วมแจม มาลีฮวนน่า ก็ยังเคย ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน....
เพลง “แต่ก่อน” ของคุณตุด เป็นเพลง ที่โดดเด่น ทรงพลัง อย่างแรง ทุกวันนี้ ยังอยู่คู่เมืองนครฯ และบรรดาลูกหลานชาวนครฯ ที่ไปอยู่ต่างถิ่น ก็ยังนึกถึงเพลงนี้.... เวลาเล่นคอนเสิร์ต คุณตุดสามารถพลิกแพลง ใส่มุก ให้เข้ากับท้องถิ่น สอดคล้องสถานการณ์ เข้ากับอารมณ์แฟนเพลง ที่ “รำ” กันเต็มหน้าเวที ผมชอบใจ ท่อนที่ว่า “เหลือแต่รอยตีนควาย กับซากคันไถเหี้ยนๆ...” มันสะเทือนใจดี เมื่อมานึกว่า ตอนนี้ แม้รอยตีนควายก็แทบไม่เห็น คันไถ เด็กรุ่นใหม่ก็ไม่รู้จัก แม้แต่ชาวนาก็เริ่มสูญพันธุ์ อีกท่อนหนึ่ง ช่วงท้ายเพลง ที่คุณตุด ตะโกนว่า สาวเหอ.... หยอกรับกับผู้ฟัง มันสนุก และได้อารมณ์ร่วม ปลุกเร้าเป็นอย่างดี....
นานแล้ว ที่ผมไม่ได้ฟังคุณตุดเล่นสดเพลงนี้......
อยากให้ลูกหลานชาวคอน และชาวใต้ได้ฟังเพลงนี้ นึกถึงสาระที่เพลงนี้สะท้อน
เข้าใจ รู้ซึ้ง ถึงวิถีดั้งเดิมของเรา ที่สูญหาย
และร่วมกันอนุรักษ์เหนี่ยวรั้ง สิ่งดีไว้ เท่าที่จะทำได้
ไม่ใช่ มานั่งนึกถึงเพลง “แต่ก่อน” เอา “ ตอนแก่...”
