อ้น ธวัชชัย ปันน้ำใจแด่น้องออทิสติก*ขอขอบคุณ ภาพถ่ายจาก เว็บน่านทูเดย์ โพสต์โดย Earth Zone๔ พ.ย. ลมหนาวโปรยมาบางๆ...
ผมหอบร่างอันหนาแน่นไปนั่งเมาแอ่น อยู่ที่ร้านนิวไอเดีย
ริมถนนสายน่าน-ทุ่งช้าง เยื้องฝั่งตรงข้ามสนามบินน่าน
คืนนี้มีคอนเสิร์ต อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน ปันน้ำใจแด่น้องออทิสติก
ผมได้รับบัตรจูดมา ๑ ใบ
(บัตรจูดเป็นคำเหนือ คำใต้เรียก บัตรจี้ คือในเชิงบังคับซื้อ อาศัยเป็นพรรคพวกรู้จักกัน)
แต่คราวนี้เป็นบัตรจูดที่ผมยินดีและเต็มใจยิ่ง ที่จะไปอุดหนุนกิจกรรมดีดี เพื่อผู้ด้อยโอกาส
นั่นประการหนึ่ง
อีกประการหนึ่ง คือผมอยากไปดูคุณอ้น ธวัชชัย ชูเหมือน เล่นดนตรี
หลังจากที่ผมเคยไปดูมาครั้งหนึ่งที่ผับเพื่อชีวิต “คืนรัง”แถวใกล้สนามบินน่านเหมือนกัน เมื่อ ๖ ปีก่อนโน้น...
บัดนี้ผับคืนรังเหลือเพียงแค่ตำนานแล้ว...
ที่บอกว่าผมยินดีและเต็มใจกับบัตรจูดครั้งนี้ ด้วยว่ารู้จักมักจี่กับผู้จัด
คือ คุณ กานต์ บัวเพ็ชร หรือ ศิลปิน ชายชื่อกานต์ ที่เหมาร้าน นิวไอเดีย
ก็เป็นร้านที่ผมรู้จักเจ้าของร้านอีกนั่นแหละ จัดกิจกรรมครั้งนี้
ร้านนิวไอเดีย เป็นร้านขนาดย่อม วันที่มีคอนเสิร์ต จำเป็นต้องจัดโต๊ะเสริม
มีแฟนเพลงและคอเหล้ามาอบอุ่น เต็มร้าน
ส่วนใหญ่เป็นคนเคยเห็นหน้า ถึงกับมักคุ้น
เช่น น้าเณร เจ้าของเว็บไซต์และเครือข่ายช้อปเปอร์เพื่อสังคมกลุ่มสหายน้าเณร
น้องนูญ ป่าไม้ ในสายทางเพลงเพื่อชีวิต
คุณชัยเล็ก แห่งเทศบาลน่าน ในสายทางเพื่อชีวิตเช่นเดียวกัน ฯลฯ
แล้วยังได้พบตัวจริง คุณยุทธ เจ้าของเว็บไซต์น่านทูเดย์ อีก
คืนนี้จึงเป็นอีกคืนที่ไม่เมาไม่ได้ของผม อันอุดมไปด้วยผองเพื่อน....
ผมไม่ได้คาดหวังว่าคุณอ้น จะจำผมได้
ด้วยว่าหลายปีเหลือเกินที่เราเคยพบกัน และมันห่างๆ
ผมจำได้ว่าที่พบคุณอ้นครั้งแรก ก็ที่ร้านเพลงประชาชนของ ดีเจอ๊อด จักรกฤษณ์ นั่นเมื่อราวสิบห้าปีก่อน
แต่แล้วคุณอ้นได้ ทำสิ่งที่นอกเหนือความคาดหวัง คือ จำผมได้ และยังทักทายผ่านทางเวที
ขณะกำลังขึ้นบรรเลงผลงานเพลง ด้วยกีต้าร์เสียงโปร่งเสียงดี แถมยังเอ่ยชื่อจริง ผมได้ถูกต้องเสียอีก
ผมนั่งฟัง คุณอ้นบรรเลงเพลง ด้วยความทึ่งในใจว่า
นอกจากความเป็นคนที่มีเสียงร้องดียิ่งแล้ว
ยังมีน้อยคนที่จะสามารถพกกีต้าร์ตัวเดียวขึ้นบรรเลง ในผับ ที่มีแต่คนเมา
แต่ด้วยฝีมือและประสบการณ์เคี่ยวกรำ คุณอ้นก็เอาอยู่ และเอาตัวรอดได้
แม้จะมีแขกบางส่วนเริ่มทะยอยกลับ แต่ยังมีกลุ่มแฟนเพลงเหนียวแน่นบางกลุ่ม ที่สนุกเต็มที่
โดยเฉพาะในช่วงหลังที่มีการเล่นเต็มวง ที่มีการผสมวงใหม่ จากกลุ่มปันไท และศิลปินพื้นที่เมืองน่าน
ที่เล่นเพลงฝรั่งยุคเก่าๆ ได้เก๋าแท้ๆ
ช่วงเบรก คุณอ้นลงจากเวทีมานั่งคุยกับผมที่โต๊ะ ทราบว่าคุณอ้นกำลังทำงานเพลงชุดใหม่อยู่
ผมรู้สึกดีใจ ที่เพื่อนยังมีไฟในการสร้างสรรค์งาน
แต่แล้วผมคุยอะไรไม่ได้มากนัก เพราะเริ่มเข้าสู่ภาวะช่วงเมาได้ที่ และพยายามเก็บอาการ
แต่อบอุ่นใจ ที่มีเพื่อนศิลปินมาเยือนเมืองน่าน
น่าจะเป็นฤดูหนาวที่ดีอีกปีหนึ่ง หลังจากปีที่แล้วผมได้พบกับ ศิลปินเปิดหมวก หมอก เมืองหนาว
แน่นอนว่าบรรยากาศเช่นนี้ผมต้องขยันยกแก้วดื่ม นับครั้งไม่ถ้วน....
ผมกลับบ้านมานั่งมองกีต้าร์โปร่ง กล่าวท้าทิ้งท้ายด้วยความเมาว่า
“เดี๋ยวมึงเจอกะกู....” ก่อนจะเคลิ้มหลับไปหน้าจอทีวี
โดยไม่มีสิทธิ์พา “ร่างล่ำอันฉ่ำเหล้า” เข้าห้องนอนภรรยา
ตามธรรมเนียมปฏิบัติอันคุ้นชิน....
