กลางความขัดแย้งของเพื่อนสองคนมองไปข้างหน้า เถิดเพื่อนรัก
ทางข้างหน้า หน่วงหนัก เกินฟันฝ่า
สูงชัน รกเรื้อ เหลือปัญญา
ไยเพื่อนมา แตกคอ ก่อรอยร้าว
ลองหันมอง รอยทาง ที่สร้างร่วม
นึกถึงแขน เคยกอดสวม ร่วมกันก้าว
นึกถึงฝัน วารวัน อันอ่อนเยาว์
นึกถึงเหล้า เคยร่วม ดื่มเย้ยจันทร์
เพื่อนเอย...กลางความขัดแย้ง มันแค้นคับ
ราตรี มืดดับ ไร้เงาสวรรค์
เสียงเพลง เงียบหาย คล้ายหมอกควัน
มีแต่เพลง ห้ำหั่น ทุกวันวัย
ถอยสักก้าว เถอะเพื่อน เพื่อเดินหน้า
ถอยสองก้าว พิจารณา หาทางใหม่
ถอยสามก้าว ฟื้นถาม ความในใจ
ถอยเพื่อตระหนักใน ความสัมพันธ์
ใช้เวลา เนิ่นนาน สานใยรัก
แต่เวลา ชั่วแดดพัก ลมพลิกผัน
เพื่อนก็ลิม เส้นทาง ก้าวร่วมกัน
ลืมฝ่าเท้า สั่นทราย สะเทือนดาว
กลางเขาควาย แห่งความขัดแย้ง
มันหนีบแทง อึดอัด สะบัดหนาว
ช่างคับแคบ บีบเค้น เข่นขื่นคาว
ซ้ายขวา ดำขาว ไร้รูปรอย
(ได้แรงดาลใจ)
